…..છેવટે એ વાત અફવા નીકળે !!!


touching_water_reflection_hand_photography_2560x1440_hd-wallpaper-1577285

હાથને ચીરો તો ગંગા નીકળે
છેવટે એ વાત અફવા નીકળે.

બોમ્બની માફક પડે કાયમ સવાર
એ જ કચ્ચરઘાણ ઘટના નીકળે.

કોઇ સપનું છીછરું વાગ્યું હતું
ને જનોઇવઢ સબાકા નીકળે.

સ્તબ્ધ આંખોની કરો ખુલ્લી તપાસ,
ભોંયરાઓ એના ક્યાં ક્યાં નીકળે.

એ શું ક્બ્રસ્તાનનું ષડયંત્ર છે?
મુઠ્ઠીઓ ખૂલે તે મડદાં નીકળે.

દાબડીમાં એક માણસ બંધ હોય
ઢાંકણું ખોલો તો લાવા નીકળે.

વક્ષની ખંડેર ભૂમિ ખોદતાં
કોઇ અશ્મીભૂત શ્રધ્ધા નીકળે.

માર્ગમાં આવે છે મૃત્યુની પરબ
જ્યાં થઇ હરએક રસ્તા નીકળે.

ર નીરંતર મેશ-માં સબડે અને
સુર્ય પણ નીકળે તો કાળા નીકળે.

– રમેશ પારેખ

Advertisements

वो मेरा था ये बताना अजीब लगता है


109f3b7010d968945e4bb3c39af86e52

[audio https://dl.dropboxusercontent.com/u/9342368/anup_jalota_woh_mera_tha.mp3]

वो मेरा था ये बताना अजीब लगता है
अब उससे आँख मिलाना अजीब लगता है

जो ज़िन्दगी में कभी मेरा हो न पाया
अब उसका ख़्वाब में आना अजीब लगता है

बड़े ख़ुलूस से दावत तो उसने भेझी है
पर उसकी मेहफिल में जाना अजीब लगता है

था जिसका हाथ हमेशा हमारे हाथों में
अब उसका हाथ मिलाना अजीब लगता है

वो मेरा था ये बताना अजीब लगता है
अब उससे आँख मिलाना अजीब लगता है

ફાગણિયો કેસારિયો છાયો…


holi-radha-krishna

ફાગણિયો કેસારિયો છાયો, ઉમંગની છોળોમાં સાંવરિયો નાહ્યો.
શેરી શરમાઈ ભાઈ, સૈયર ભીજાઈ ભાઈ, ફોરમનો દરિયો રેલાયો.

મદમાતો રંગ ઝરે વાયરિયે વહેતો,
કેસૂડો કેડિયાને વરણાગી કહેતો.
ચૂંદ્લડી ચમકે, ગાગરડી છલકે,
તાજપનું પૂર થઈ આયો.

ચેતન એવું કે લાગે વીજળીયું પહેરી,
સૈયર સંગ યુવાન થઈ શેરી,
સપના સજાતા, ગીતો ગવાતાં
ઘેને ઘેઘુર એ પીવાયો.

અંગ અંગ ઓચિંતી કોકીલા બોલતી,
જોબનના દરવાજા દસ્તક દઈ ખોલતી.
આંબિયું રે થનકે, ઝાંઝરીયું ઝમકે,
નખરાળો ફૂલણ ફટાયો.

રાધાની લટની લહેરાતી કાળાશે ખોવાયો ક્હાન કેમ શોધું?


tumblr_me4rlomsYa1r5zn6ro1_1280

“આખું આકાશ એક રંગે છવાયું
એમાં વ્હાલમનો વાન કેમ શોધું?”

ગાયક – સૌમિલ મુન્શી

ગાયિકા – મેધા યાજ્ઞિક

રાધાની લટની લહેરાતી કાળાશે
ખોવાયો ક્હાન કેમ શોધું?
આખું આકાશ એક રંગે છવાયું
એમાં વ્હાલમનો વાન કેમ શોધું?

એક તો વૃંદાવન કેડી
ને કેડી પર ઉગ્યા કદંમ્બ કેરા ઝાડ
હળવો હડસેલો લાગે લહેરીને
સૌરભના અણધાર્યા ઉઘડે કમાડ

સમજું સૈયર તમે ઘરભેગી થાઓ
હવે ભુલી હું ભાન કેમ શોધું?

ઉડતા વિહંગ કેરા ટહુકા વણાયા હશે
વહેતી હવાની કોઇ લહેરમાં
ગોકુળનો મારગ તો ઢૂંકડો લાગે છે
હવે સમજાવો કેમ જવું ફેરમાં

યમુનાના વ્હેણનું તરંગાતું ગાન
એમાં મનગમતી તાન કેમ શોધું?

આટલું તે વ્હાલ નહીં વેરીએ…


radha

 

 

આટલું તે વ્હાલ નહીં વેરીએ, ઓ રાધિકા,
શ્યામ ને તે આમ નહીં ઘેરીએ;
બંસીના સૂર જેમ વેરે છે શ્યામ એમ
આઘે રહીને એને હેરીએ !!

યમુનાના જળમાં ઝીણા ઝાંઝર સૂણીને ભલે
મોરલીના સૂર મૂંગા થાય;
એને પણ સાન જરી આવે કે રાધાથી
અળગા તે કેમ રહેવાય ??

પાસે આવે તો જરા મચકોડી મુખ ક્યાંક
સરી જવું સપનાની શેરીએ !!
બંસીના સૂર જેમ વેરે છે શ્યામ એમ
આઘે રહીને એને હેરીએ !!

ભીતરથી હોય ભલે એનો રે જાપ તોયે
કહેવું કે પીડ નથી કાંઈ;
વિરહની વેદના તે કહેવાની હોય ??
ભલે, કાળજું આ જાય કંતાઈ !!

આંસુથી આંક્યું હોય એનું તે નામ ભલે
વ્હેતી હવાની સૂની લ્હેરીએ !!
બંસીના સૂર જેમ વેરે છે શ્યામ એમ
આઘે રહીને એને હેરીએ !!