વરસું તો હું ભાદરવો



વરસું તો હું ભાદરવો ને સળગું તો વૈશાખ;
મારી પાસે બે જ વિકલ્પો, કાં આંસુ કાં રાખ.
ઘેરાઉં તો વાદળ કાળા, વિખરાઉં તો વ્હાલ

ભિંજાઉં તો શ્રાવણ છલબલ, કોરું તો દુષ્કાળ
બીડાઉં તો સ્વપ્ન સલુણું, ઊઘડું તો હું આશ
મારી પાસે બે જ વિકલ્પો, કાં આંસુ કાં રાખ.
વરસું તો હું ભાદરવો… 

ફોરું તો હું ફૂલ અને જો બટકું તો હું ડાળ
ચાલું તો હું પંથ અને ભટકું તો અંતરિયાળ
ઊડું તો આકાશ, નહિ ઊડું તો ઘાયલ શ્વાસ
મારી પાસે બે જ વિકલ્પો, કાં આંસુ કાં રાખ.

વરસું તો હું ભાદરવો ને સળગું તો વૈશાખ
મારી પાસે બે જ વિકલ્પો, કાં આંસુ કાં રાખ.
વરસું તો હું ભાદરવો….

Advertisements

वो मेरा था ये बताना अजीब लगता है


109f3b7010d968945e4bb3c39af86e52

[audio https://dl.dropboxusercontent.com/u/9342368/anup_jalota_woh_mera_tha.mp3]

वो मेरा था ये बताना अजीब लगता है
अब उससे आँख मिलाना अजीब लगता है

जो ज़िन्दगी में कभी मेरा हो न पाया
अब उसका ख़्वाब में आना अजीब लगता है

बड़े ख़ुलूस से दावत तो उसने भेझी है
पर उसकी मेहफिल में जाना अजीब लगता है

था जिसका हाथ हमेशा हमारे हाथों में
अब उसका हाथ मिलाना अजीब लगता है

वो मेरा था ये बताना अजीब लगता है
अब उससे आँख मिलाना अजीब लगता है

વરસાદ પડે છે – મુકેશ જોષી


rain3

“યાદ આવતાં ભીની ભીની અમે લખ્યો’તો કાગળ કે વરસાદ પડે છે,
સામેથી ઉત્તર આવ્યો કે મેં જ મોકલ્યાં વાદળ કે વરસાદ પડે છે….”


પથ્થર જેવા દિવસોને પણ માનભેર બોલાવો કે વરસાદ પડે છે,
‘કૂણી કૂણી સાંજો’ ! મારી આંખે રહેવા આવો કે વરસાદ પડે છે.

વાદળને આકંઠ ભેટવા દોડ્યાં સૂરજ કિરણો કે વરસાદ પડે છે,
મેઘધનુથી ભાગી છૂટ્યાં રંગ ભરેલાં હરણો કે વરસાદ પડે છે.

મૂળ વાત ડાળીને કહેવા મૂળમાંથી સમજાવે કે વરસાદ પડે છે,
નભનું પાણી દરિયાઓનાં પાણીને નવડાવે કે વરસાદ પડે છે.

છત્રીમાં પેસીને વાંચે બંને જળની ભાષા કે વરસાદ પડે છે,
મમ્મી-પપ્પા માની જાશે એવી રાખે આશા કે વરસાદ પડે છે.

ગરમગરમ મરચાંનાં ભજિયાં લારી પર બોલાવે કે વરસાદ પડે છે,
ચટણી હો કે સોસ નહીં તો પાણી સાથે ભાવે કે વરસાદ પડે છે.

યાદ આવતાં ભીની ભીની અમે લખ્યો’તો કાગળ કે વરસાદ પડે છે,
સામેથી ઉત્તર આવ્યો કે મેં જ મોકલ્યાં વાદળ કે વરસાદ પડે છે.

 

વિધાતાથી ઘણી રકઝક કરી…..


PRAYING2

વિધાતાથી ઘણી રકઝક કરી એક જ રટણ માગ્યું,
તમારો પ્રેમ માગ્યો, રાત માગી, જાગરણ માગ્યું.

યુવાનીની ખરી કિંમત સમજવા બાળપણ માગ્યું,
યુવાનીની જ છાયામાં જીવન માગ્યું, મરણ માગ્યું.

બધાં છલબલ થકી નિર્લેપ રહેવા ભોળપણ માગ્યું,
વિના સંકોચ જે દેખાય તે અંત:કરણ માગ્યું.

પ્રણયની વાતમાં બુદ્ધિ ઉપર દિલનું ચલણ માગ્યું,
અને દિલબરનું મુજ પ્રત્યે ગમે તેવું વલણ માગ્યું.

જગત આ હો, અગર જન્નત, અગર દોઝખ, ગમે તે હો,
ખુદા પાસે અમે મહેફિલ તણું વાતાવરણ માગ્યું.

પછી સોહમ તણા ગેબી મને પડઘાઓ સંભળાયા,
પરમ-આત્મા થકી આત્માનું જ્યાં એકીકરણ માગ્યું.

અમે ‘નાદાન’ રહીને વાત કહેવા માણસાઈની,
ગણો તો શાણપણ માગ્યું, ગણો તો ગાંડપણ માગ્યું.

-ભીખુભાઇ ચાવડા ‘નાદાન’

વૃંદાવનમાં થનકાર થનક થૈ થૈ થૈ !


_Radha_Krishna

વૃંદાવનમાં થનકાર થનક થૈ થૈ થૈ !
રાધાકૃષ્ણ રમે રાસ ગોપી લૈ લૈ લૈ !
બીજુ કંઈ નહી, કંઈ નહી.. વૃંદાવનમાં..

નૂપુર ચરણ કનકવરણ ઝાંઝર જોડો, ઘુઘરિયાળો કટિ ઓપે કંદોરો,
મોરમુકુટમણી વાંકડો અંબોડો, કુંડળકાન, ભ્રુકુટિતાન, નયનબાણ,
કંપમાન, તાળી લૈ લૈ લૈ.. વૃંદાવનમાં..

મુકુટ માંહી રૂપ દીઠું રાધાએ, મનમાં માનુનિ વિસામણ થાયે,
હુંથી છાની બીજી છે મુકુટ માંહે, બહુ વ્હાલી, હઠ ઝાલી, ઊઠી ચાલી,
દયાપ્રભુ જ્ય જ્ય જ્ય.. વૃંદાવનમાં..