આટલું તે વ્હાલ નહીં વેરીએ…


radha

 

 

આટલું તે વ્હાલ નહીં વેરીએ, ઓ રાધિકા,
શ્યામ ને તે આમ નહીં ઘેરીએ;
બંસીના સૂર જેમ વેરે છે શ્યામ એમ
આઘે રહીને એને હેરીએ !!

યમુનાના જળમાં ઝીણા ઝાંઝર સૂણીને ભલે
મોરલીના સૂર મૂંગા થાય;
એને પણ સાન જરી આવે કે રાધાથી
અળગા તે કેમ રહેવાય ??

પાસે આવે તો જરા મચકોડી મુખ ક્યાંક
સરી જવું સપનાની શેરીએ !!
બંસીના સૂર જેમ વેરે છે શ્યામ એમ
આઘે રહીને એને હેરીએ !!

ભીતરથી હોય ભલે એનો રે જાપ તોયે
કહેવું કે પીડ નથી કાંઈ;
વિરહની વેદના તે કહેવાની હોય ??
ભલે, કાળજું આ જાય કંતાઈ !!

આંસુથી આંક્યું હોય એનું તે નામ ભલે
વ્હેતી હવાની સૂની લ્હેરીએ !!
બંસીના સૂર જેમ વેરે છે શ્યામ એમ
આઘે રહીને એને હેરીએ !!

Advertisements

એકવાર શ્યામ તમે રાધાને કહી દો…


547430_640054169345996_1256290012_n

એકવાર શ્યામ તમે રાધાને કહી દો કે ગોકુળિયે ગામ નહિ આવું,
જમનાનાં વ્હેણમાંથી પાણી લઇ મૂકો કે મુરલીની તાન નહિ લાવું.

જમનાને તીર તમે ઊભા તો એમ જાણે ઊભો કદમ્બનો પ્હાડ,
લીલેરી લાગણીઓ ક્યાંય ગઇ ઓસરીને રહી ગઇ વેદનાની વાડ,
ફૂલની સુવાસ તણા સોગન લઇ કહી દો કે શમણાંને સાદ નહિ આવું.

આટલી અધીરતા જવામાં છે કેમ જરા એક નજર ગાયો પર નાખો,
આખરી યે વાર કોઇ મટુકીમાં બોળીને આંગળીનું માખણ તો ચાખો,
એકવાર નીરખી લે ગામ પછી કહી દો કે પાંપણને પાન નહિ આવું.

તેં તો રાત આખી વાંસળી વગાડ્યા કરી…


18398_275421582589493_1214584755_n

તેં તો રાત આખી વાંસળી વગાડ્યા કરી,
ને મને સૂતીને સપને જગાડ્યા કરી.

બાંવરી આ આખ મારી આમતેમ ઘૂમે,
ને ઝાંઝરથી લજ્જા વેરાય,
એકલીના મહેલમાં ઓશીકે જોઈ લ્યોને
મધુવનમાં વાયુ લહેરાય.
હું તો બાહુના બંધમાં બંધાયા કરી,
તેં તો રાત આખી વાંસળી વગાડ્યા કરી..

નીલરંગી છાંય થઈ તારો આ સૂર મારી
યમુનાના વહેણ માંહી દોડે,
જાગીને જોઉં તો જાણું નહીં કે
કેમ મોરપીંછ મહેકે અંબોડે.
મને અનહદના રંગમાં ડૂબાડ્યા કરી,
તેં તો રાત આખી વાંસળી વગાડ્યા કરી..

Happy Valentine’s Day!! એમ પૂછીને થાય નહીં પ્રેમ ….!!


તને યાદ છે એકવાર મેં કહેલું રસ્તે જતાં… કે મને દરિયો બહુ ગમે છે!!

દરિયો હંમેશા મારા આકર્ષણનો ભાગ બની રહ્યો છે…. એ હંમેશા જ નવો દેખાય છે ક્યારેક ધીર-ગંભીર, શાંત અને શાણો…. તો ક્યારેક ઉધ્ધત તોછડો અને જીદ્દી. ક્યારેક સંમ્રુધ્ધ અને સભર તો ક્યારેક શાપિત અને ત્રુષિત…
તો પછી….ક્યારેક વળી જનમ જનમનો તરસ્યો પ્રેમી….
એનું દરેક સ્વરૂપ એને સંપૂર્ણ બનાવે છે!!

દરિયાકિનારે ટહેલતાં જ્યારે જ્યારે એને નિહાળ્યો છે એ હંમેશા મને લાગ્યો છે સતત… અવિરત….
દરિયાના મોજા જ્યારે મારાં પગ પખાળી રહે છે ત્યારે પરમ સંત્રુપ્તિનો અહેસાસ થાય છે અને બીજી જ ક્ષણે….
અને બીજી જ ક્ષણે પગ નીચેથી સરી જતી રેતી એવું ભાન કરાવે છે કે તારા જવાની સાથે જ એ સઘળી ક્ષણોની નક્કરતા વહી ગઈ…
રહી ગઈ છે માત્ર….
ભીનાશ…. ખારાશ…. કોરાશ….

4187760-woman-standing-barefoot-on-beach-sand-washed-by-sea-water-2

દરિયાના મોજાં કંઇ રેતીને પૂછે, ‘તને ભીંજાવું ગમશે કે કેમ ?’;
એમ પૂછીને થાય નહીં પ્રેમ.

ચાહવા ને ચૂમવામાં ઘટનાનો ભેદ નથી, એકનો પર્યાય થાય બીજું;
આંખોનો આવકારો વાંચી લેવાનો, ભલે હોઠોથી બોલે કે, ખીજું ?
ચાહે તે નામ તેને દઇ દો તમે રે ભાઇ અંતે તો હેમનું હેમ;
એમ પૂછીને થાય નહીં પ્રેમ.

ડગલે ને પગલે જો પૂછ્યા કરો તો પછી કાયમના રહેશો પ્રવાસી;
મન મૂકી મ્હોરશો તો મળશે મુકામ એનું સરનામું, સામી અગાશી.
મનગમતો મોગરો મળશે, વટાવશો વાંધાની વાડ જેમજેમ;
એમ પૂછીને થાય નહીં પ્રેમ.

એક છોકરી ન હોય ત્યારે……


broken-mirror008


એક છોકરી ન હોય ત્યારે કેટલાં અરીસાઓ
સામટા ગરીબ બની જાય છે

બીજું શું થાય કંઈ પથ્થર થઈ જાય
કંઈ ચોખંડી ચીજ બની જાય છે

શેરીના છેવાડે ઊભેલા છોકરાને
શું શું નહિ થાતું હોય બોલો
હાથમાંને હાથમાં જ મોગરાનું
ચીમળાતું ફૂલ બની જાય ફરફોલો

અંધારું સાંજ પહેલા આંખોમાં ઘેરી વળે
એવો બનાવ બની જાય છે

સૌ સૌનો સૂરજ સૌ સાચવે પણ
છોકરીના હિસ્સાના સૂરજનું શું
આમ તો સવાલ આખા ગામનો છે
પણ કેવળ છોકરાને આવે આંસુ

ગામ વચ્ચે ઓગળતો ઓગળતો છોકરો
કંઈ પણ નથી જ બની જાય છે